Ահա նաև այն բանի պաշտոնական հաստատումը, ինչը նրանք ամիսներ շարունակ հերքում էին․ հանձնվեց Հայաստանի հերթական հատվածը՝ Տիգրանաշենը։ Ինչպես Ղարաբաղի և Մեղրիի դեպքում, սխեման նույնն է։ Սկզբում ասում են, որ նման բան չի լինելու, ընդդիմությունը ստում է, հետո երկար լռում են, իսկ վերջում աստիճանաբար ընդունում են իրականությունը։
Ալիևը պահանջեց՝ Ալիևը հերթական անգամ ստացավ։ Իսկ նա պահանջում է նաև անվտանգ ճանապարհներ դեպի Տիգրանաշեն, այսինքն՝ այս գյուղից մինչև Ադրբեջանի սահման ընկած տարածքի մի հատված նույնպես կհանձնվի։
Հերթում են ևս երեք գյուղեր Տավուշում։ Դրանից հետո՝ Սյունիքի և Վարդենիսի գյուղերը, որտեղ նախկինում ադրբեջանցիներ էին բնակվում։ Վերջին ութ տարիների փորձը ցույց է տալիս, որ այս մարդն ու նրա խմբավորումը հետևողականորեն կատարում են Թուրքիայի և Ադրբեջանի բոլոր պահանջները։
Եվս մեկ աննախադեպ դեպք․ կառավարությունը սկսում է քրեական հետապնդում սեփական եկեղեցու ղեկավարի նկատմամբ։ Նման բան երբեք և ոչ մի ժողովրդի մոտ չի եղել։
Այս բոլոր հետևանքների մասին մենք նախազգուշացրել էինք, սակայն հասարակության մի մասը որոշեց, որ ասֆալտը, դպրոցները և կաշառքի տեսքով թոշակների բարձրացումն իրենց համար ավելի թանկ են։
Եվ մեր հասարակության մի մասը մինչ օրս կա՛մ պասիվ լռում է, կա՛մ ակտիվորեն քվեարկում է այն ամենի օգտին, ինչ տեղի է ունենում։ Սա նույնպես պարադոքս է։
Հավանաբար, մենք վատ էինք պատկերացնում, թե որքան հեշտ է ժողովրդին մանիպուլացնել լավ վարձատրվող քարոզիչների բանակի միջոցով։ Եվ թե որքան շատ են մեր մեջ նրանք, ովքեր պատրաստ են փողի և քաղցր կյանքի դիմաց հանձնել սեփական ժողովրդին։
Արթուր Խաչիկյան